Postovi
Mooncake - Lagrange Points (Self-released)
Hm, ovo i nije tako loše, pomislio sam negde kod druge pesme sa prošlogodišnjeg debi singla More Oxygen, I Said! moskovske instrumentalne ekipe Mooncake. Oko prve pesme utisak je bio so-so, da bi se u narednih deset minuta slušanja razvilo u memorijski kapital dovoljan da zapamtim ovo ime.
I eto nam ga sad i dugosvirajući prvenac izdat u sopstvenoj režiji i dugotrajno odlaganje preslušavanja istog jerbo se ove godine vala nakupilo prosečnih i onih još gorih izdanja instrumentalne tematike. Iskren da budem, mnogo volem kad se tako iznenadim, kad ne očekujem ništa a dobijem nešto.
Već po samim nazivima izdanja vidi se da su Moskovljani zaljubljenici u astronomiju, sa kojom se ne petljam još od srednje škole jerbo mi je profesorka usadila trajnu nelagodu naspram tog polja ljudskog znanja. Orbite po kojima krstare Rusi nisu nepoznate, recimo da ih krasi generički zvuk uspona, padova i ostalih smicalilca koje čine i dalje najvitalniji ogranak savremene gitarske scene, i svi koji pričaju suprotno, po pravilu nisu upućeni u tematiku.
Debitantski LP koherentna je celina zanesenjačko-anđeoskog pristupa i katkad energičnih izleta van osnovne matrice. Mooncake odlično grade atmosferu, ima tu i gudača, a ono što ih izdvaja od gomile drugih bendova je stalno prisustvo tenzije i neupadanje u predugačke pasaže koji su sami sebi cilj, one koje često čujemo kod bendova željnih podvlačenja svoje umetničke crte u nedostatku mesa, krtine, kreacije, vizije...
Možda se nekom učini da je iskoristiti sat vremena života u ove svrhe mnogo, no i tu su braća Rusi pokazala zavidnu umešnost ne stavljajući najbolju pesmu kao prvu i ne turajući filere na kraj. Veza sa naslovom ploče nalazi se u malim skitićima koji nose imena koja su u korelaciji sa gore preskočenim astronomskim zavrzlamama. Nemojte sad da me pitate koja je tema najbolja, ovaj album je kao celina sam po sebi ulaznica u jedan bolji svet.
Obznanili nasdvoje u 14. srpanj 2008 2:07:55
